getuigen
Home Bestel de Brieven Gebed
Deze site is net helemaal vernieuwd. Mocht je iets tegenkomen dat niet werkt, laat het mij dan a.j.b weten

wat de brieven voor mij betekenen:

Ik heb mijn leven lang altijd zeker geweten dat God bestaat, maar zoals voor zovelen geldt, door mijn traditioneel religieus opvoeding (katholiek) werdt mijn godsbeeld gekenmerkt door deels de typische religieuze opvattingen, deels nieuwere ideeen zoals bv. Jozef Roelof of de "gesprekken met God", en deels ┬┤eigen┬┤ ideeen, vraagtekens en een zekere angst.
Hoewel van tijd tot tijd mijn gedachten zeer zeker uitgingen naar God, en ik ook bad (ervan overtuigd dat God mijn hoorde!), kun je beslist niet stellen dat ik daadwerkelijk ook maar op enige wijze daadwerkelijk op zoek was naar God of "Waarheid".
Integendeel zelfs, daar mijn leven zich van jongs af aan ontvouwde in, met vele problemen gepaard gaande, chaos die uitmondde in een zeer ernstige verslaving aan harddrugs (heroine,cocaine amfetamine etc) en alcohol die ruim 20 jaar zou gaan duren.
Gedurende die jaren dacht ik regelmatig aan God, bad ook, vaak uiteraard uit wanhoop en schaamte, maar was er geen sprake van enige spiritualiteit in mijn leven.
Er is wel een keer sprake geweest van een zeer bijzondere ervaring toen ik na 10 jaar terugkeerde uit Israel, waar ik onder narcose van de heroine was afgekickt.
Er zouden echter nog ruim 10 jaar van harddrugs en alcohol volgen.
In 2006 had ik eindelijk de moed opgegeven en me verzoend met het idee dat ik nooit meer clean zou worden, ik gaf me volledig over aan het gebruik en stevende in een periode van maanden, of weken af op m'n dood.
Ik was mij hiervan ook redelijk bewust. Ik sliep al weken niet meer en raakte in een "psychose"-achtige toestand.
In die periode heb ik echter een aantal ervaringen gehad die me tot in het diepst van mijn wezen hebben geraakt.
Deze ervaringen luidden het begin in van een totale ommekeer in mijn leven.
Er was iets gebeurd waardoor ik diep geinspireerd raakte , met vallen en opstaan stopte met gebruiken , en vooral vervuld raakte met een alles overheersende wens om te weten wat me was overkomen.
Een moeilijk te beschrijven intense drang om te gaan zoeken naar "God" en de "waarheid" over hoe God, wij, en ons bestaan in elkaar zitten.
Ik begon alles te lezen wat ik maar kon vinden aan spirituele teksten, vooral gebruikmakend van het internet.
Maandenlang las ik vele uren per dag.
Ik wroette mij door de vele tegenstrijdige en exotische teksten, met de meest fantastische theorieen (veelal new-age etc.) heen en raakte steeds meer in de war.
Omdat ik nog kampte met de naweeen van psychose en weinig stabiel was, zoog ik alles in mij op, en had ik weinig onderscheidingvermogen voor wat Waarheid was en wat niet.
Ik zag door de bomen nauwelijks meer bos. Het was vooral in die tijd dat ik geregeld bad om de "waarheid" te mogen vinden.
Ik begon ook wel enigzins te vermoeden dat al die verschillende leringen ook schadelijk konden zijn, mede omdat ik er soms best ver in mee kon gaan zonder eigenlijk een werkelijk "ervaren" ervan te hebben waaruit bleek dat het reeel en waar was.
Ook uit zogenaamde "spituele correctheid" weinig kritische vragen durfde te stellen. Alles was mogelijk of zoiets.
Uiteindelijk belandde ik op een site "Ask real Jesus" genaamd.
Een site die geinspireerd zou zijn door Jesus, die persoonlijk antwoordt gaf op allerlei vragen van lezers, doorspekt was met allerlei leringen, allerlei channelings van "opgevaren meesters" bevatte en hele reeksen van rozenkransen voor allerlei doelen, waarvan het oplezen ervan dagelijks de weg naar spirituele groei betekende....
Ook werd er nogal gehamerd op dat we tegengewerkt worden door allerlei kwaadaardige krachten, waartegen eigenlijk maar 1 remedie is.... uiteraard weer een speciale rozenkrans gericht aan aartsengel Michael, die ik dan ook maar vele malen driftig oplas, want ik werd ook lastig gevallen door allerlei vervelende krachten (als gevolg van het jarenlange gebruik) en had nog niet in de gaten dat juist de angst van waaruit ik die rozenkranzen oplas de werkelijke ingang gaf aan dat soort toestanden.
Ik geloofde in die tijd oprecht dat hier de ware Jesus aan het woord was, las reeksen rozenkransen en deed ook een heel stuk vertaalwerk.
Gaandeweg begon me echter wel op te vallen dat veel van de constant uitgegeven nieuwste leringen elkaar regelmatig tegenspraken, en als daar kritische vragen over kwamen dat steevast werd afgedaan met "dat er verschillende waarheden werden gegeven afhankelijke van het spirituele niveau van de verschillende mensen", of ik in mijn mailtjes een ontwijkend of geheel geen antwoordt kreeg.
Ook vondt ik de lijst van zogenaamde meester wel erg exotisch worden met illustere namen als "Hercules, Master Moore,Kuan Yin, Saint Germain" en ga zo maar door, en begon mijn aanvankelijk welwillendheid om te slaan naar een ietwat cynische skepsis.
Dit was moeilijk omdat ik wel oprecht geloofde in Jesus en me daar sterk door aangetrokken voelde.
Regelmatig vroeg ik in die tijd aan God om de echte waarheid te kennen, en had ook op andere wijze ervaringen die me een veel reeeler gevoel gaven van wat van werkelijk is, waarin ik het ook herkende, besefte dat er diep van binnen mischien iets zit wat het allemaal al lang weet en herkend.

Het "grappige" is dat juist op deze site een verwijzing stond naar "Christway" , iets waar ze trouwens later zich van distancieerden....
Zo kwam ik dus terecht bij Christway en ik begon te lezen, en nog eens te lezen, en nog weer opnieuw te lezen totdat ik al gauw een jaar meet de brieven bezig was.
Ik deed ook de meditatie maar daar kwam ik niet ver mee, mediteren was me vreemd, ik kreeg vervelende ervaringen, had er angst voor en bovendien verwachtte ik mischien allerlei zaken die niet reeel waren.
Tot op het heden is er hier , op 1 keer na, niet iets echt merkbaars gebeurd.
Maar mijn bewustzijn is dan ook nogal een wazige turbulente poel van allerlei verborgen "electro-magnetische impulsen" en vervuilingen van het jarenlange gebruik en de ADHD maakt concentreren soms ook vrij lastig, dus dat heeft denk ik ook daarmee van doen.

Het belangrijkste is echter wat ik WEL/ allemaal heb gemerkt, en waardoor ik tot de overtuiging en zelfs het weten ben gekomen dat de brieven WAARHEID zijn!
Gaandeweg het lezen kwamen er op onverwachte momenten in de dag flitsen van een soort van intuitief begrip van zaken die in de brieven geleerd worden.
Ook kwamen die flitsen ten aanzien van wat EGO nu eigenlijk inhoud.
Er begon een behoorlijk intuitief besef te komen van wat INDIVIDUALITEIT nu eigenlijk inhoud, en van hoe zich dit verhoudt tot het UNIVERSELE.
Ook begon ik te beseffen dat er antwoordt op allerlei andere vragen begon te komen.
Dat hoewel ik mischien zelf niet direct iets merkte, de meditatie toch wel degelijk gevolgen leken te hebben, Bleken te hebben werdt dat zelfs.
Dat er veranderingen begonnen te komen in mijn leefomstandigheden.
Veranderingen in mijn gedrag die door anderen werden opgemerkt.
Andere gedachten, inspiratie, een beginnend gevoel van doel in je leven, dat sterker wordt steeds.
Sterke verbeteringen, nieuwe kansen, nieuwe mogelijkeheden.
De depressies werden minder en er kwamen periodes van een nieuw soort gevoel van geluk, van intense dankbaarheid hiervoor, waar weer nieuwe zegeningen uit voort komen.
Aanvankelijk gaf ik vaak in gebed te kennen dat ik van een aantal zaken niet zeker was, maar het feit dat ik dat durfte te bekennen was denk ik al heel bijzonder.
Het is moeilijk uit te leggen maar gaandeweg begon ik te beseffen dat ik bepaalde zaken zeker begon te WETEN!
Aan de andere kant kwam er ook een soort van verzet (vanuit EGO?) dat er op uit leek mij telkens weer te saboteren, waardoor de twijfel weer toesloeg en het gevoel van contact en FLOW weer verdween.
Wat op dat moment wel veel hielp is het feit dat die "oorlog en sabotage" die vanuit EGO komen al voorspeld worden in de brieven.
En ook dat ik heb leren inzien dat al die vervuiling van "electro-magnetische impulsen" in het (onder)bewustzijn een feit zijn, en inderdaad vaak je bewustzijn overnemen, wat verklaard waarom het zo moeilijk is om dingen vast te houden, waarom je je zekerheid weer lijkt te verliezen of weer in denken/gedrag vervalt wat in tegenstrijd is met wat je eerst zo duidelijk was.
Vooral omdat er nog zoveel zooi zit door mijn gebruiksverleden.
Dit hielp bijzonder om me minder schuldig te voelen, of het gevoel te hebben dat ik het niet oprecht meen.
Helpt me om toch meer grip op mezelf en meer begrip voor mezelf te hebben.

Ik twijfel regelmatig, of liever nog steeds aan het begrip "ZIEL of het bestaan ervan, daar ben ik eerlijk in".
Dat heeft verschillende reden.
Eentje is dat als er ZIEL is , die in feite weinig van doen heeft met Jou als persoonlijkheid. In die zin kun je eigenlijk nauwelijks spreken van "jou/je ziel" lijkt me soms.
Wat ik echter wel in toenemde mate ben gaan merken is dat er iets in mij lijkt te zijn wat zich gevangen voelt.
Wat op allerlei manieren naar buiten wil treden.
Wat tracht invloed uit te oefenen op mijn bewustzijn, wat ook totaal andere strevens en wensen als mijn persoontje.
Daardoor kan ik het ook onderscheiden, soms hoor ik het als stem in mijn gedachten, tenminste denk ik dat die stem die ik vaak hoor dat is.
Het is in ieder geval veel wijzer en eerlijker als ikzelf, heeft hele andere verlangens..
HOEWEL ik begin te merken dat MIJN verlangens zich steeds vaker lijken te (willen) verenigen daarmee, te willen wijken daarvoor, ruimte geven aan...
En dat stemt mij hoopvol en bij vlagen INTENS gelukkig en DANKBAAR!

Dit is wat DE BRIEVEN mij hebben gegeven.
Dit en nog veel meer wel, maar dat is moeilijk onder woorden te brengen, en is ook een proces wat nog gaande is.
Ik kan alleen maar zeggen aan degenen die oprecht zoeken naar WAARHEID ofwel GOD:
Probeer het maar uit... dan zul je het weten!

Joost